تشکیل شکاف های بزرگ دشت سملقان با راستای شمال شرق- جنوب غرب از سال 1379آغاز گردیده و در حال توسعه می باشد.این شکاف ها درشمال غرب دشت، در محدوده حداکثر افت سطح آب زیرزمینی و در فاصله 3کیلومتری شهر قاضی متمرکز گردیده اند.عوامل متعدد در تشکیل ،کنترل و توسعه شکاف های بزرگ دشت سملقان تاثیر داشته اند.هم راستا و منطبق بودن شکاف ها با گسل فعال باغ نوده دلالت بر تاثیر این گسل در ایجاد درز و شکاف های اولیه واحتمالا فاقد رخنمون سطحی دارد.بهره برداری بیش از حد از منابع آب زیرزمینی با افت سالانه 80سانتیمتری در بخش غربی دشت وپی آمد آن فرونشست محدود دشت به عنوان یک محرک اولیه ،ظهور درز وترکهای ناشی از گسل در سطح زمین را سبب شده است.اختلاف ضخامت آبرفت در دوسوی گسل و فرونشست ناهمگن سطح زمین تظاهر سطحی شکاف ها را تشدید نموده است. در نهایت ورود جریان سیلاب های ناشی از بارندگی به داخل شکاف ها و تماس آب با خاکهای دارای پتانسیل رمبندگی در عمق 5 تا 10 متری، توسعه ناگهای شکاف ها ودر نتیجه افت کیفیت آب زیرزمینی چاه های هم راستا با شکاف ها را سبب شده است.
